Güneş her gün doğuyor ve batıyor biliyorum ama bazen o kadar güzel yansıyor ki dünyanın döndüğünü karnımda hissediyorum.. Kendimi tüm evrenin içinde görüyorum öyle anlarda. Van Gogh da benzer nedenlerle Stary Night’ı kalbinden kağıda döşemiş sanırım.. Bu anın pozunu hemen gözlük filtremle ekliyorum..
Kurtköy’deyken harika gündoğumları izlerdim, sabah dersim için erken kalktığım günler. Bu yeni muhitte de tam karşıtı harika gün batımları var. Bazı günler diğerlerinden daha anlamlı oluveriyor işte o zaman. Anlam da yüklemezsek ölelim mi ne yapalım, insanız, duygular boşuna mı...
Bazen işe gitmeyi özlüyorum. Benim gibi içedönük mutlulukları senelerce evde oturarak kendi kendine yaşayan biri için garip ama gerçek. Tabi bu süreçte buraya yazmıyorum diye yazmıyorum sanmayın; defterim doldu taştı evde 2020'de. Ne 2020'ymiş arkadaş! Yazmazsam içim şişer çünkü. Sanırım güzü de çok özledim, kalın giyinip yolda ısınmaya çalışmayı.. Taşınmanın verdiği yabancılık hissini atmak için de belki de şehre bir geçiş dengesi gerek bilemiyorum. Gerçi corona sonrası fiziksel mekanlar olmadan da ders vermenin, müzik dinlemenin, denizi görmenin hazzını yaşayınca gerek kalmıyor. Anda olmak yetiyor, mekanı fethetmeden bağımsız.. Mesela bugün sabah güne Cioran’ın Parçalanması’nı okuyup, post-truth’u tekrar düşünerek başladım, sonra kendimle kalınca ne yapacağımı şaşırdım, yansımam güzeldi sadece tek bildiğim bu. Sonra iki saate yakın ekrana bakıp yaz okulu sınıfıma Marxizm anlattım, çok mutlu oldum kendime bu zamanı ayırabildiğim için.. Yarını düşünmeden.. Sonra çocuklar o kadar uzun yoktu ki, yürüyüşe çıktım saatlerce, güneşi denize batırabildiğim için hayata teşekkür ettim.. Kendin olmak, kendin kalmak ve yansımanı bulmak ne kadar önemliymiş.. Şımarıkça olabilir ama öyle, gizleyemicem.. Çocuklarım da öyle olsunlar istiyorum. Doğa ve kendimiz olmak, sadece o kadar yeter.. Bir de burda kıyıda uyuyan martılar var, birkaç kez gördüm duygulandım.. Öyle işte. Suyun üstünde uyumak mümkün olsa keşke.. o zaman karnım daha az dönerdi;) Şimdi batışın yansımalarını izliyorum, halen mutluluk veriyor, yarın aynı şekilde döneceğini düşünmeden.. Sevgimle..
Caddebostan Plajı; 19.40
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder