27 Şubat 2013

Kara kış günlerine renk katmak...

Kış, olanca griliği, üşengeçliği ve mızmızlığı ile ilerlemekte... Yeri geliyor insanı depresif yapıyor... Hele bir de evde çok zaman geçiriyorsanız...  İyi ki arada bir güneş çıkıyor da, enerji alıyoruz. Büyük yavrum okula gidip enerjisini alıyor, küçük yavrum anne kucağı ile yetiniyor şimdilik:) Bense kah tezimi yazıp ilerletmeye çalışıyorum, kah kendime evde işler yaratıyorum. Bugün tam hayalimdeki gibi bir gün oldu aslında... Anlatayım..
Sabah 06.30'da bıdığımız Deniz'in sesiyle uyandık. Emzirip uyuturum diyordum ama uyumadı kendisi cin gibi uyanmıştı:) Ben de erkenden güne başlamanın avantajıyla güzel bir kahvaltı hazırladım ev halkına.. Deniz'i de yanıma aldım mama sandalyesine oturtup, radyomuzu da açtık. Griliğe inat; ışıklarımızı da açtık oh.. Kahvaltının bitmesiyle babamın araması bir oldu; arkadaşıyla bizim muhitteymiş, uğramak istediler, onlara bir boy daha kahvaltı hazırladım ve hep beraber çaylarımız eşliğinde sohbet ettik. Sonra annem aradı; işin yoksa gel dedi ve Yağmur'u okula yollayarak Deniz'le ona gittik. İnanmayacaksınız ama bir telefon daha geldi; komşularım aradı çay keyfi yapacaklarmış sosyal tesiste, oraya çağırdılar. Yakınlardaki arkadaşım Ceyda'cığı aradım, o da geldi beraber kadın kadına sohbet yaptık. Ve Deniz tüm bu süreçte hiç uyumadı:) Ama huzursuz da değildi; sohbetlerden memnundu adeta...
Sonrasında Ceydacıkla bize geldik, yemeğe içmeye ve sohbete devam ettik. Yine griliğe inat mutfak ışıklarımızı ve radyomuzu açtık, sohbetimizi ettik.. Akşamüstü o gittikten sonra ben de Deniz'ciğimi uyuttum; iki satır tezimi yazayım, notlarıma bakayım dedim. Biraz baktıktan sonra; bu satırları yazma güdüsü geldi, ara verdim. Demin de aşkım aradı; eve zamanlı gelecekmiş, pek mutlu oldum. Yani nazar değmesin; plansız telefonlarla güzel geçen bir verimli sıcak gün oldu benim için...
Akşam Kuzey Güney var, ama sanırım yorulmuşuz, bekleyemeyeceğim geç vakte kadar. Hem biraz Kelebeğin Rüyası haliyle Kuzey'i hatırlamak istiyorum:)
Bakalım geleceği planlarken; plansızlıklar başka ne güzellikler getirecek...
Sevgiyle

1 yorum:

  1. Sizin gibi sıcacık bir yazı olmuş Işıl Hanım :)
    Sevdikleriniz bir ömür boyu peşinizi bırakmasın.


    Sevgiler
    Ceyda

    YanıtlaSil