28 Eylül 2011

Hadi yapraklar dökülsün...


"Aynı anda aynı sessiz geceye doğru - İçim sıkılıyor demişizdir.
Aynı sabaha uyanırken kimbilir - Aynı düşü görmüşüzdür.
Olamaz mı? Olabilir - Onca yıl, sen burada - Onca yıl, ben burada
Yollarımız hiç kesişmemiş - Şu eylül akşamı dışında"
Her Eylül'de Bülent Ortaçgil'in bu şarkısı kulaklarımda çınlar durur.. Pek severim Eylül'ü.. Her sene içim bir umutla dolar. Sanki mevsim dönümü gibi; benim içimde de birşeyler dönmektedir... Yaz bitmiş, okullar açılmış, yapraklar sararıp dökülmeye başlamıştır. Doğa kabuk atmaktadır. Biz de, doğada olduğu gibi; yazın sıcak ve rehavet dolu tembelliğini üstümüzden atarak şöyle bir silkelenmeye başlarız. Yaz üç aycık sürse de; sanki uzun bir dönemden çıkılmış gibidir ve önümüzdeki maçlara bakma ihtiyacı duyarız.