8 Şubat 2011

Özel hayat ve baş ağrısı..

 
üzgünüm ey eser sahibi,
ama bu resim yazıya cuk oturdu!
Şimdi ben de bu fotoğrafı google arama motorundan buldum, belki de birinin izinsiz eserini kopyalamış oldum! İyi mi yaptım kötü mü bilmiyorum, ama sanırım Banksy'nin dediği gibi "sanat eseri, ne kadar izinsiz çoğaltılırsa o kadar iyidir, çünkü ancak bu şekilde çok kişiye ulaşabilir".. Peki ya bir insanın özel hayatını ne derece izinsiz göz önüne serebiliriz, ya da rahatsız olduğumuz özel hayatları ne kadar kendimizden uzak tutabiliriz?

Günlerdir başım çok ağrıyor... Kimisi havadan diyor, kimisi başka doktorlara git diyor, sonuçta fiziksel birşey bulunamadı ve psikolojik denilip işin içinden çıkıldı.. Ama ben çıkamadım, çünkü halen ikna olmadım. Neyse şimdi yine ağrıyı düşünmek istemiyorum. Bu ağrı nedeniyle uzun süredir klavyenin başına oturamadım, ekrana ya da başka herhangi bir şeye fazla yoğunlaşamadım. Bunları sizinle paylaşmak da özel hayatımı bir nevi açığa vurmak oluyor, ama bunu ben istediğime göre sorun yok, değil mi:)



Ölen bir kişi ünlü olunca işler değişir mi bilmiyorum, bir trafik kazasında ölen bir kişinin haberi, ajansa düştüğünde, o kişinin ailevi durumuyla sanırım bu kadar ilgilenilmiyor. Türkiye, gerçekten ilginç bir memleket. Aynı anda bir kişiyi göklere de çıkarırlar, yerin dibine de batırırlar! Malum ölen kişiye dair ben kişisel yorumumu yapmayacağım. Merak edenler için yararlı bir yorum şu yazının içinde gizli olabilir: http://ceviribilim.com/?p=4017

Bir ünlünün özel hayatını kendi gündemimize rahatça alabiliyoruz. Ailesi, işi gücü, giydikleri hakkında yorum yapabiliyoruz. Dizilerdeki gerçek olmayan karakterler için sosyal ağ ortamlarında sanal cenaze namazları kıldırıyoruz... Bırakın ünlüleri bir kenara; kendi çevremizdeki sıradan arkadaşlarımızın hayatlarına da müdahale edip, yargılarda bulunabiliyoruz. Onu niye öyle yaptın, bunu yapmaya hakkın yok benzeri laflar sarf ediyoruz. Çocuk büyütürken de karışmayan kalmıyor:( Peki ben bunları kabul ettim, yani kendi özel hayatımın ya da ünlülerin hayatlarının başkaları tarafından al aşağı edilmesini.. Ama ya ben başkalarının özel hayatını kendimden uzak tutmak istiyorsam? Bana kim yardım edecek!

Evimde otururken, üst kattaki komşularımın her gün bağrış çağrış kavga etmesini nereye kadar dinlemek zorundayım? Kadının sürekli ağlamasına ne zaman katlanamayıp, kapısına "yardıma ihtiyacınız var mı?" diye gitmeliyim? Ya da gitmeli miyim? Herifi (herif diyorum kusura bakmayın) birilerine şikayet etmeli miyim; düşen eşya seslerinin kadının kafasına fırlatılmadığından nasıl emin olabilirim??!! Ya da güzel bir sinema filmine gittiğimde, arka koltuktakilerin "yiyişmelerini" ne derece olgunlukla karşılamalıyım? Yoksa ben de yaşlandıkça bir muhafazakara mı dönüşüyorum?! Tüm bu soruların yanıtlarını, bütün samimiyetimle inanın bilmiyor ve öğrenmek istiyorum...

Özel olan politiktir dedikleri doğruymuş, bunları yazarken yine sinirden başımın ağrısı çoğaldı! Hoşçakalın;)



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder